نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 گروه تاریخ فرهنگ و تمدن، دانشکده مطالعات تاریخ وتمدن اسلامی، دانشگاه معارف اسلامی، قم، ایران
2 گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
چکیده
کلیدواژهها
موضوعات
عنوان مقاله [English]
نویسندگان [English]
پژوهش حاضر با هدف بررسی علل، زمینهها و پیامدهای حضور بانوان مهاجر افغانستانی در شهر اصفهان به روش کیفی از نوع نظریه بنیانی انجام و با مروری بر نظریات تبیین کننده مهاجرت مدل پارادایمی در مورد کنشگری بانوان مهاجر ارائه شد.جامعه آماری شامل زنان 20 الی 55 ساله بود که تعداد 23 نفر از ایشان با استفاده از نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. پس ازکدگذاری متون حاصل از مصاحبهها و استخراج مفاهیم، مقولههای اصلی شناسایی و مقوله انتخابی پژوهش تعیین شد. یافتهها نشان داد که بانوان مهاجر پس ازتجربه زیست علمی ـ اجتماعی دراین شهر هویت زنانه متفاوتی را درک و بدان منتقل شدهاند. استنباط محقق بر این است که شرایط علی امنیت جویی، جستجوی هویتی متعالی، فقر فرهنگی ـ اجتماعی جامعه مبدأ و وجود فشارهای هژمونیک علیه زنان در جامعه مبدأ میباشد. همینطور شرایط مداخله گرمانند پذیرندگی جامعه میزبان، سابقه فرهنگی مشابه و وجود حرم امام رضا (ع) بر تجربه هویتِ متعالی زنان تاثیر دارد، شرط زمینهای حضور در ایران، داشتن فراغت زمانی، ادامه تحصیل، تفکر انتقادی و میل به توسعه فردی است که زنان مهاجر را به أخذ راهبرد قطعی کسب هویت زنانه جدید و راهبردهایِ حضور در مجامع علمی شهر میزبان، افزایش خودکارآمدی و ادامه تحصیل، ساماندهی ارتباطات ذهنی، زبانی و اجتماعی واداشته است. نتیجه: افزایش احساس رضایت از زندگی است که رضایت باطنی از کسب هویت زنانه در بافتار فرهنگی، مذهبی، سیاسی و اجتماعی جامعه ایران و تحققِ مهاجرت درونی به مثابه تعالی هویتی زن مسلمان میباشد. این مهاجرت درونی موجب همکاری با جامعه میزبان شده است.
کلیدواژهها [English]
)