بررسی رابطه بین مقابله مذهبی و خوشبختی معنوی با سلامت روان زنان

نویسندگان

1 مربی آموزش و پرورش رباطکریم

2 عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران.

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر مقابله مذهبی و خوشبختی معنوی بر سلامت روان زنان انجام شد. این پژوهش از نوع همبستگی است که به روش پیمایشی انجام شد و جامعه آن، کلیه زنان فرهنگی شاغل در آموزش و پرورش شهرستان رباط کریم بودند. 120 نفر از افراد جامعه به روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای انتخاب شدند که پرسشنامه های مورد نیاز بر روی آنها اجرا گردید. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش مقیاس مقابله مذهبی، مقیاس خوشبختی معنوی و پرسشنامه سلامت روان است. نتایج پژوهش به روش ضریب همبستگی، رگرسیون و آزمون F تحلیل شد. متغیر پیشبین، سبک مقابله مذهبی با دو سطح مثبت و منفی و خوشبختی معنوی؛ و متغیر ملاک، سلامت روان با چهار سطح شکایات جسمانی اضطراب و بیخوابی، نارساکنشوری اجتماعی و افسردگی بود. در تحلیل رگرسیون، رابطه بین مقابله مذهبی مثبت و منفی، خوشبختی معنوی و متغیرهای سلامت روان بررسی شد. نتایج نشان داد که بین سبک مقابله مذهبی منفی و سلامت روان، همبستگی معنادار وجود دارد و بین سبک مقابله مذهبی مثبت با سلامت روان، همبستگی معناداری مشاهده نشد. همچنین بین خوشبختی معنوی با سلامت روان، ‎همبستگی معنادار وجود دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

An Investigation into the Relationship of Religious Coping and Spiritual Happiness to the Women›s Mental Health

نویسندگان [English]

  • Zahra Shahsavari 1
  • Reza Ahmadi 2
چکیده [English]

This study has been conducted with the aim of investigating the effect of religious coping and spiritual Happiness on mental health. This correlational study has been done by the survey method and the population was all the women working in the Ministry of Education in the city of Robat Karim. 120 women were selected by multistage sampling and then the questionnaires were distributed among them. The Pargament›s (2000) religious coping scale, the Ellison›s (1983) spiritual happiness scale, and the Goldberg›s (1978) mental health questionnaire were the tools of this study. The findings were analyzed by correlation coefficient, regression, and F-test. The predictor variable was religious coping style with positive and negative levels and the criterion variable was spiritual happiness with four levels of somatic complaints, anxiety and insomnia, social dysfunction, and depression. The relationship among positive and negative religious coping, spiritual happiness, and the variables of mental health were analyzed with the help of regression analysis. The results showed that there is a meaningful correlation between negative religious coping style and mental health (PÀ0.01, r=0.38, B=0.780, t=2.32). There is not a meaningful correlation between positive religious coping style and mental health (PÀ0.01, r=-0.033, B=-0.387, t=-1.55). In addition, there is a meaningful correlation between spiritual happiness and mental health (PÀ0.01, r=-0.51, B=-0.187, t=-5.42).

کلیدواژه‌ها [English]

  • religious coping
  • spiritual happiness
  • mental health
  • Women