حکمیت و نهاد داوری در حل تعارض بین زوجین مقایسه تطبیقی در فقه امامیه (با تأکید بر ادله مبتنی بر وحی) و حقوق موضوعه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مطالعات زنان، گرایش حقوق زن در اسلام، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.

2 استادیار گروه فلسفه، دانشکده حقوق، الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف‌آباد، نجف‌آباد، اصقهان، ایران.

3 استادیار گروه حقوق، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصاد، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران. (نویسنده مسئول)

چکیده

«حکمیت» شیوه‌ای خاص از داوری در قرآن کریم است که در موارد اختلاف و نشوز طرفینی زوجین عمل به این راهکار وحیانی ‌می‌تواند به اصلاح ذات البین منتهی شود. این پژوهش کیفی با روش توصیفی – تحلیلی، از مجموعه ادله کتاب و سنت، حکمیت و داوری مطرح شده در  قرآن کریم را به عنوان یک الگوی اسلامی برای رفع تنازع میان زوجین بررسی کرده و سپس با مقایسه­ بین این راه حل قرآنی و آنچه بر اساس قانون جدید حمایت خانواده در دادگاه‌ها در حال اجراست، در صدد نشان‌ دادن عدم انطباق برخی روشهای معمول فعلی با الگوی قرآنی آن بر آمده است. علی رغم تلاش­های قابل ستایش قانونگذار در سال­های اخیر، همچنان آمار بالای طلاق در جامعه به دلیل عدم بازدارندگی کافی روش­های موجود، حاکی از وجود نقایصی در راه­کارهای ارائه شده است که بخشی از آن­ها به خاطر عدم اجرای صحیح دستورات دین در این عرصه از جمله موضوع حکمیت می­باشد که بایستی با تطبیق بیش از پیش شرع و قانون و بکارگیری روش­های پیشگیرانه اولیه به موازات اقدامات درمانی در سیر رویه قضایی، برای رفع این اشکالات قدم برداشت.

کلیدواژه‌ها