رابطه علّی استرس والدگری و هوش معنوی با بهزیستی روانی از طریق میانجی‌گری رضایت زناشویی در مادران کودکان استثنایی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روان‌شناسی کودکان استثنایی ، گروه روان‌شناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

2 دانشیار گروه روان‌شناسی ، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، اهواز، ایران. (نویسنده مسئول)

3 دانشیار گروه روان‌شناسی، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهواز، اهواز، ایران.

4 دانشیار گروه روان‌شناسی، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، اهواز، ایران.

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه علّی استرس والدگری و هوش معنوی با بهزیستی روانی از طریق میانجی‌گری رضایت زناشویی در مادران کودکان استثنایی به‌روش غیرآزمایشی انجام شد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه مادران کودکان استثنایی شهر بجنورد بود که تعداد 210 نفر از ایشان به‌روش نمونه‌گیری در دسترس جهت ورود به پژوهش انتخاب شدند. اطلاعات پژوهش با استفاده از پرسش‌نامه‌های استرس والدگری، هوش معنوی، بهزیستی روانی و رضایت زناشویی جمع‌آوری شد و مدل پیشنهادی با استفاده از روش تحلیل مسیر ارزیابی گردید و همچنین برای آزمون روابط غیرمستقیم از آزمون بوت استراپ استفاده شد. نتایج نشان داد تمام مسیرهای مستقیم به‌جز مسیر استرس والدگری به بهزیستی روانی معنادار شدند. مسیرهای غیرمستقیم نیز از طریق رضایت زناشویی با بهزیستی روانی معنادار شدند. بر اساس نتایج این پژوهش، الگوی پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار است و می‌تواند الگویی مناسب برای تدوین و طراحی برنامه‌های پیشگیری از تنیدگی های تجربه شده مادران کودکان استثنایی و افزایش بهزیستی روانی آنها باشد.

کلیدواژه‌ها